سرزمین عاطفه ها

در دیدگان نا آشنا به سراغ عشق مگردعشق همین جاست ...همین نزدیکی...در وجودی بی انتهاست...وجودی که همه روزه نظاره گرِ اندوه وشادمانیت بوده...وتسلی دل رمیده ات...در برق چشمان بندگان مفلسش به سراغ توشه ای از محبت نگرد...محبت را در وجود او بیاب که وجودش دریایِ مهر ومهربانی است...پس از اعماق وجودت عاشق شو و خود را به آغوش آسمانیِ او بسپار...آغوشی که امن ترین تکیه گاه دنیاست....وتکیه گاهی که تمام احساس تو در آن خلاصه می شود...اورا بیاب وزندگی را از نوآغاز کن...تولدی دوباره شروعی دوباره برای جبران تمام خطاهاست...دلنوشته:عاطفه نادری+ نوشته شده در جمعه دوم مهر ۱۳۹۵ساعت 19 سرزمین عاطفه ها...

بعد از رفتت هنوز هم به انتظار روز های ابری مینشینم،به انتظار باران وآرامش نوشیدنِ جرعه ای چایِ داغ،به انتظار نفس کشیدن در هوای عطرآگین حضوربه انتظار سقفی که میزبانش تو باشی ومن ،به انتظار محفلی که نقل مجلسش شعر های سپید عاشقانه ی تو باشدومن،و در این بزم شاعرانه من معشوقه ای باشم که تو را به نگاهی از جنس عاطفه دعوت می کند،محفلی از جنس پاییز در هوای شورانگیز بارانی...راستش را بخواهی این روز ها انتظار بدجور آزارم میدهدچراکه دیگر نه سقفیست و نه باران عاشقانه ای... عاطفه نادری+ نوشته شده در سه شنبه هجدهم آبان ۱۳۹۵ساعت 19:10 توسط عاطفه نادری | سرزمین عاطفه ها...

ای اعجاز زمانبه عقب بازگرد!شاید از عقب گرد این عقربه هاناگاهفراموش شودنام آن خیابان آشناو یا سمفونی زیبادر کافه ملاقات هاو تمام شودشروع همه عاشقانه ها1395/8/24عاطفه نادری+ نوشته شده در شنبه بیست و نهم آبان ۱۳۹۵ساعت 21:10 توسط عاطفه نادری | سرزمین عاطفه ها...

سرزمین عاطفه ها...

این کافهاین میزواین فنجان های خاطره انگیزتمام دارایی من از نداشته هایست که گاه میان رگه هایی از امید در شعر جاریمیشوندو گاه اشک میشوند در کوچکی لبخند های سرخوشانهای کاش این کافه با تمام عاشقانه های سپید در کوله بار زمستان رها می شدوناقوس فراموشی ،خاطرات را به تاریخ نگاه سردت می سپردویا چشمانمان در اولین ملاقات به نگاهی ساده بسنده میکردوآنچنان میهمان بیکران عشق نمیشدتا به قلبم می آموختمکهاین کافهاین میزو این فنجان های خاطره انگیزجای عاشقانه دیگیرستعاطفه نادری+ نوشته شده در دوشنبه شانزدهم اسفند ۱۳۹۵ساعت 14:49 توسط عاطفه نادری | سرزمین عاطفه ها...